درباره مجموعه عکس زندگی و دیگر هیچ

مجموعه عکس " زندگی و دیگر هیچ ... " حاصل یک روز کوهنوردی و عکاسی آن هم به تنهایی، در منطقه ی لشگرگاه از ارتفاعات شهرک تاریخی ماسوله بود. شاید اگر این حضور تنها نبود این عکس ها هم خلق نمی شد.
تنهایی، تنهایی و باز هم تنهایی
و آنقدر عمیق شده این تنهایی که دیگر حس نمی کنمش
فراموشش کرده ام
مثل خیلی چیزهای دیگر
رودکی چه راست گفت که :
با صد هزار مردم تنهایی ////// بی صد هزار مردم تنهایی

------------------

"زندگی و دیگر هیچ" نام فیلمی است از "عباس کیارستمی" کارگردان مولف سینمای این مرز و بوم که انگار بدنبال ردپای زندگی در پس حادثه ی مرگبار زلزله ی سال 69 رودبار است. کارگردانی که تعدادی معتقدند آثارش در ستایش زندگی آن هم با نگاهی شرقیست و عده ای دیگر هم معتقدند که ستایشی در کار نیست و کارگردان با نوعی "خیام وارگی" به تو می گوید این دم را غنیمت بدان و خوش باش .
این رنگ های سفید، سیاه و خاکستری با آن آسمان نیمه ابری در این عکس ها برایم یادآور زندگی هست، یادآور آدم هاست.
آن آسمان آبی با آن چمنزار طلایی رنگ ... وه که چه شکوهی دارد... امید را به درون آدمی تزریق می کند.
و آن آسمان آبی رنگ که انگار می خواهد تمام کادر را با آرامش وصف ناپذیرش رنگ آمیزی کند و زمین سیاهی که در مقابلش قدعلم کرده است ...
اصلا این ها رو ولش، هرمنوتیک است دیگر، پس هر چه دل تنگت می خواهد تاویل کن .
(:-

---------------

پی نوشت 1 : فردا برام یه روز مهم هست. ساعت 3:30 بعد از ظهر فردا قراره مسیر زندگیم برای سالهای بسیار زیادی مشخص بشه. دو ماه قبل فکر این روز رو هم نمی کردم اما همه چی یهو پیش رفت به این سمت و فردا احتمالا یکی از روزهای مهم زندگیم میشه . امیدوارم از کار فردام پشیمون نشم .

پی نوشت 2 : جلوی تخریب قدیمی ترین مدرسه گیلان ( دبیرستان فروغ رشت ) را بگیریم.

پی نوشت 3 : گزارش گردهمایی شبکه سبز گیلان به مناسبت روز جهانی تالاب ها ( تا ساعت 3 صبح نشستم یه مقاله مفصل تهیه کردم اما به علت کثیرالسخنران بودن مراسم نوبت بهم نرسید یعنی خودم، خودم رو بایکوت کردم ! )